"अरे वाचवा ! वाचवा कुणी तरी त्यांना .......... !"
"माझ्याकडुन एक हजार रुपयांचं बक्षीस ..... ! वाचवा त्यांना ... ! कुणीच का वीर नाही इथं ?" नदीला पुर आला होता. पाणी नदीतीरावरून गावापर्यंत पसरलं होतं. गरिबांच्या झोपड्या कोसळून वाहिल्या होत्या. पाण्याला भारी वेग होता. पहावं तिकडं नुसतं पाणीच दिसत होतं; अन तेही वेगवान पाणी ! काही झाडं पडली होती आणि काही पडत होती. शेजारच्या टेकडीवरून लोक दृश्य पाहत होते. एकाएकी त्यांची नजर एका झाडाकडे गेली. त्या झाडावर दोन पक्षी चिकटून बसावे त्याप्रमाणे दोन चिमूकली बाळं बिळगून बसली होती. त्यांची शरीर ओली चिंब होती. भीतीनं आणि थंडीनं ती कुडकुडत होती ! पुराचं पाणी झाडाच्या बुध्यांवर पोचलं होतं !
पाहणाऱ्यांच्या हद्यांचं पाणी-पाणी झालं. जमीनदारानं एक हजाराचं बक्षीस लावलं. कुणीतरी त्यांना वाचवायलाच पाहिजे. कुणाला ठाऊक त्यांचे आई-वडील कुठं असतील ? पुन्हा लोक ओरडू लागले.
"वाचवा ..... वाचवा ....... कुणी तरी त्या चिमुकल्या बाळांना ....... !"
"माझ्याकडुन एक हजार रुपयांचं बक्षीस ..... ! वाचवा त्यांना ... ! कुणीच का वीर नाही इथं ?" नदीला पुर आला होता. पाणी नदीतीरावरून गावापर्यंत पसरलं होतं. गरिबांच्या झोपड्या कोसळून वाहिल्या होत्या. पाण्याला भारी वेग होता. पहावं तिकडं नुसतं पाणीच दिसत होतं; अन तेही वेगवान पाणी ! काही झाडं पडली होती आणि काही पडत होती. शेजारच्या टेकडीवरून लोक दृश्य पाहत होते. एकाएकी त्यांची नजर एका झाडाकडे गेली. त्या झाडावर दोन पक्षी चिकटून बसावे त्याप्रमाणे दोन चिमूकली बाळं बिळगून बसली होती. त्यांची शरीर ओली चिंब होती. भीतीनं आणि थंडीनं ती कुडकुडत होती ! पुराचं पाणी झाडाच्या बुध्यांवर पोचलं होतं !
पाहणाऱ्यांच्या हद्यांचं पाणी-पाणी झालं. जमीनदारानं एक हजाराचं बक्षीस लावलं. कुणीतरी त्यांना वाचवायलाच पाहिजे. कुणाला ठाऊक त्यांचे आई-वडील कुठं असतील ? पुन्हा लोक ओरडू लागले.
"वाचवा ..... वाचवा ....... कुणी तरी त्या चिमुकल्या बाळांना ....... !"
0 अभिप्राय:
Post a Comment